HOME  | NIEUWS  | LACHENDE BOEDDHA  | SPIRITUEEL CAFE  | CURSUSSEN  | LINKS  | GEDICHTEN / SPREUKEN  | CONTACT  | GASTENBOEK  | ARCHIEF SPIRITUEEL CAFE
 
 
 
Verantwoordelijkheid nemen voor de medemensen. Spiritualiteit en het zeker weten. Vertrouwen hebben.

Wat deed ik?

Ik hield me naast mijn werk als ambtenaar, in mijn vrije tijd, altijd bezig met mensen. Ik was voor de ABVA-KABO ruim 15 jaar lid van de O(ndernemings)R (aad) en het G (eorganiseerd) O (verleg), daarnaast was ik ruim 35 jaar zangeres (semi-professioneel ) en speelde en zong ( hoofd ) rollen in Operette, Revue, Cabaret, Musical en Opera. Ik heb ook lange tijd ( klassiek ) zang gestudeerd en 10 jaar met een Ensemble optredens verzorgd door heel het land. Hier ben in december 1997 (om gezondheidsredenen ) mee moeten stoppen. Dit omdat ik toen al meer dan een half jaar mijn stem kwijt was, net zoals Lenny Kuhr destijds, en deze ook niet meer terug leek te komen. Volledig uitgeput van de lange dagen die ik maakte, 16 uur per dag was geen uitzondering, werd het me allemaal teveel en ging ik aan mijn eigen succes ten onder. Het was de hoogste tijd om eens voldoende tijd te nemen voor mezelf en eens te kijken hoe het nu verder moest met mij. Ik had duidelijk het gevoel, dat ik mijn hart moest volgen en mijn leven een andere wending moest geven, misschien een keuze, die niet door iedereen werd begrepen, maar dit was voor mij wel nodig om tot verwerking van mijn verdriet te komen. Ik voelde dat mijn verdriet eerst verwerkt moest worden voor ik weer kon gaan zingen.

Nadat ik gestopt was met zingen, heb ik helaas wederom een dierbare vriend (nu de violist van het Ensemble) ten grave moeten dragen. Op verzoek van zijn weduwe heb ik een aria uit de operette de HONGAARSE BRUILOFT gezongen. Ik kon het nog wel, hoewel ik het gevoel had, dat ik terplekke ook een hersenbloeding zou kunnen krijgen. Op de begrafenis werd ik begeleid door een, voor mij onbekend HONGAARS orkest, die deze muziek nooit eerder hadden gezien. Ik heb de muziek op hun lessenaar gelegd en gebeden. Daar stond ik weer met honderden aanwezigen en T.V.camera's, die het geheel te registreren, want een groot deel van de familie woonde in Hongarije. Kon het nog erger ?

Uit die tijd dateert ook mijn uitspraak: Kies ik voor geld of geluk. Ik koos voor mijn geluk. Ik was liever een dader van mijn toekomst dan slachtoffer van mijn verleden. Dat was mijn kompas. Ik nam een belangrijke beslissing en besloot om in de toekomst alles verder zelf te regelen. Dus doe ik sindsdien alles in eigen beheer. Natuurlijk gingen er wel eens dingen fout, maar ik maakte liever zelf fouten, dan dat een ander ze voor me maakte. Ik kwam daardoor in een transformatieproces en zo ontstond er langzaam maar zeker een totaal ander bestaan en vond ik zingen weer leuk. Nee zeggen - ik werd diverse keren gevraagd om weer te gaan optreden- keuzes maken, dat waren mijn belangrijkste lessen. Dikwijls hoorde ik ook om me heen, als ik straks klaar ben met werken, dan word ik gelukkig (er) ! Nee, niks straks ! Nu, dacht ik ! NU ! Weg uit de wachtkamer van mijn geluk!

Ik ben sinds mei 2005 in de FUT ( via een regeling ) en dit werd mijn geluk!

Terug